شرایط صدور آزادي مشروط:
الف- محكوم در مدت اجراي مجازات همواره از خود حسن اخلاق و رفتار نشان دهد.
ب- حالات و رفتار محكوم نشان دهد كه پس از آزادي، ديگر مرتكب جرمي نميشود.

پ- به تشخيص دادگاه محكوم تا آنجا كه استطاعت دارد ضرر و زيان مورد حكم يا مورد موافقت مدعي خصوصي را بپردازد يا قراري براي پرداخت آن ترتيب دهد.

ت- محكوم پيش از آن از آزادي مشروط استفاده نكرده بارد.

صدور آزادي مشروط با دادگاه صادر كننده حكم قطعي است.

انقضاي مواعد لازم براي آزادي مشروط و همچنين مرعات مذكور در بندهاي(الف) و(ب)نكته قبل پس از گزارش رئيس زندان محل به تأييد قاضي اجراي احكام ميرسد.قاضي اجراي احكام موظف است مواعد مقرر و وضعيت زنداني را درباره تحقق شرایط مذكور بررسي و در صورت احراز آن، پيشنهاد آزادي مشروط را به دادگاه تقديم نمايد.

مدت آزادي مشروط شامل بقيه مدت مجازات ميرود، لكن دادگاه ميتواند مدت آن را تغيير دهيد و در هر حال آزادي مشروط نميتواند كمتر از يکسال و بيشتر از پنج سال باشد جز در مواردي كه مدت باقيمانده كمتر از يک سال باشد كه در اين صورت مدت آزادي مشروط معادل بقيه مدت حبس است.

دادگاه صادر كننده حكم قطعي ميتواند با توجه به اوضاع و احوال وقوع جرم و خصوصيات رواني و شخصيت محكوم، او را در مدت آزادي مشروط، به اجراي دستورهاي مندرج در قرار تعويق صدور حكم، ملزم كند.دادگاه، دستورهاي مذكور در نكته قبل و آثار عدم تبعيت از آنها و نيز آثار ارتكاب جرم جديد را در حكم خود قيد و به محكوم تفهيم ميكند.

هرگاه محكوم در مدت آزادي مشروط بدون عذر موجه از دستورهاي دادگاه تبعيت نكند براي بار اول يک تا دو سال به مدت آزادي مشروط وي افزوده ميشود.در صورت تكرار علاوه بر مجازات جرم جديد، مدت باقيمانده محكوميت نيز به اجراء در ميآيد، در غير اين صورت آزادي او قطعي ميشود.

هرگاه محكوم در مدت آزادي مشروط مرتكب هر يک از جرايم عمدي حدود، قصاص، ديات و تعزيرات در جه 7 شود، علاوه بر مجازات جرم جديد، مدت باقيمانده محكوميت نيز به اجراء در ميآيد، در غير اين صورت آزادي او قطعي ميشود.